Przekłady Aktów Prawnych 3(15)99


Doroczne sprawozdanie Centralnego Urzędu ds. Przeciwdziałania Korupcji (Francja)
Sierpień 1994

Tłumaczenie: Helena Klugiel-Królikowska
Redakcja: Danuta Łukasz

Tłumaczenie z języka francuskiego; tytuł orginału:
Rapport annuel du Servis Central de Prevention de la Corrruption,
septembre 1994, Journal Officiel de la Republique Française No 4269


Spis treści

Wstęp
Wprowadzenie
Struktura urzędu
Zakres kompetencji urzędu
Rozdział I Centralizacja informacji niezbędnych dla wykrywania i zapobiegania korupcji
Rozdział II Badanie zjawiska korupcji
Podrozdział I - Lobbying i płatna protekcja
1. Opis stanu rzeczy
1.1. Płatna protekcja nie jest już tym czym była
1.2. Wymowny spis "lobbystów" milczy na temat siły sprawczej ulotnej działalności
1.3. Państwo "lobbystyczne" czy "zlobbyzowane"?.
2. Istnieje rzeczywiste ryzyko płatnej protekcji
2.1. Odparcie dwojakiego rodzaju argumentów
2.2. Ryzyko z punktu widzenia zawodowego lobbysty
2.3. Ryzyko postrzegane przez oficjalne instancje europejskie
2.4. Ryzyko, któremu sprzyja niejednoznaczność
2.5. Ryzyko związane z nieskończoną różnorodnością pretekstów do podejmowania lobbyingu: polityzacja przedsiębiorstwa i "manageryzacja" polityki.
2.6. Ryzyko dla demokracji lokalnej poniesienia wysokich kosztów
3. Strategia.
3.1. Unikać wszelkiej "rozprawy o metodzie"
3.2. Unikać przeobrażenia patologii w apologię
3.3. Promować podejście prawne
4. Zalecenia
4.1. Kilka szczególnych przypadków
4.2. Priorytetowe traktowanie wrażliwych sektorów
4.3. Od układu wpływów do okrągłego stołu.
4.4. Od zarejestrowania faktu do zarejestrowania zawodu
Podrozdział II - Sport i korupcja w aspekcie księgowania przepływów finansowych związanych ze sportem zawodowym
1. Analiza przepływów finansowych związanych z działalnością klubów
1.1. Wpływy ze spotkań
1.2. Transfery piłkarzy
1.3. Umowy w sprawie wykorzystania wizerunku
2. Przepływy finansowe związane z atrakcyjnością zjawiska jakim jest sport
2.1. Sponsoring dzięki reklamie w ramach lub poza zarządem ds. reklamy
2.2. Opłaty za retransmisję TV i radiową
2.3. Subwencje udzielane przez samorządy lokalne
Podrozdział III - Handel międzynarodowy i korupcja: mechanizmy i procedury narażone na duże ryzyko korupcji
1. Rola operatorów i ich funkcjonalne powiązania
1.1. Operatorzy handlowi
1.2. Operatorzy logistyczni
2. Rynki podatne na korupcję
2.1. Sektor rolno-spożywczy i wspólna polityka rolna
2.1.1. Towary szczególnie narażone na działania oszukańcze ..
2.1.2. Bardzo ewolucyjny kontekst
2.2. Cło antydumpingowe
2.3. Sytuacja rynków podatnych na korupcję
3. Mechanizm korupcji w aspekcie dokumentów
3.1. Podstawy transakcji ...
3.2. Dokumenty o charakterze logistycznym
3.3. Dokumenty legalizujące
4. Decydujące znaczenie miejsc przeładunkowychx
4.1. Modernizacja urządzeń
4.2. Informatyzacja
4.3. Techniki zbytu i modernizacja terminali
Wnioski
Podrozdział IV- Decentralizacja, czyny korupcyjne i kontrola przestrzegania praworządności
Rozdział III Sondaż wśród funkcjonariuszy państwowej służby cywilnej
1. Pojęcie korupcji
2. Znajomość zjawisk korupcji i ich ewolucja
3. Kierunki rozwoju polityki dotyczącej walki z korupcją
4. Luki w obecnych metodach i systemach wykrywania i przeciwdziałania korupcji
5. Oczekiwania w stosunku do centralnego urzędu ds. przeciwdziałania korupcji
6. Najważniejsze dziedziny, w których należałoby podejmować działania ujawniające i przeciwdziałające korupcji
Wnioski ogólne

Aneksy

Wstęp

Korupcja jest zjawiskiem niepokojącym: powszechnie wiadomo, że istnieje, ale trudno wskazać konkretne przykłady, a jeszcze trudniej bezspornie udowodnić przestępstwo korupcji i napiętnować sprawców, ponieważ strony zaangażowane w transakcje korupcyjne rzadko kiedy zainteresowane są ujawnieniem faktów. Korupcja to psucie (łac. - corrompere), psucie instytucji i procedur, niszczenie zaufania w stosunkach społecznych i zwiększanie kosztów działania, co w skrajnych przypadkach paraliżuje nawet próby działania.
Korupcja istniała zawsze i raczej nie należy się spodziewać, by kiedykolwiek została całkowicie wyeliminowana. Można jednak korupcję ograniczać i utrzymywać na właściwym jej miejscu czyli na marginesie. Aby to osiągnąć należy przede wszystkim zbadać i opisać samo zjawisko (korupcja wszak niejedno ma imię), wskazać obszary szczególnie podatne na korupcję, wyeliminować te instytucje, które w sposób oczywisty tworzą podłoże do rozwoju korupcji, obserwować sfery życia publicznego i gospodarczego wystawione na pokusy korupcyjne i wreszcie konsekwentnie propagować postawy antykorupcyjne.
Takie systematyczne i systemowe podejście do zjawiska korupcji prezentuje pierwsze sprawozdanie francuskiego Centralnego Urzędu do Spraw Przeciwdziałania Korupcji utworzonego w 1993 r., które w niniejszym wydaniu biuletynu Przekłady Aktów Prawnych publikujemy in extenso.
We wstępie do sprawozdania przedstawiono historię powołania urzędu, jego strukturę i zakres kompetencji oraz wynikające z tego praktyczne możliwości działania. Po względem merytorycznym sprawozdanie składa się z trzech części. Część pierwsza - poświęcona jest inicjatywom i działaniom Urzędu zmierzającym do centralizacji informacji dotyczących działań korupcyjnych i pokrewnych. Druga - najbardziej obszerna część - stanowi podsumowanie badań teoretycznych i empirycznych dotyczących korupcji i zjawisk z nią powiązanych w najbardziej wrażliwych sektorach, jak zamówienia publiczne, budownictwo socjalne, reklama, ochrona zdrowia, sport i handel międzynarodowy oraz profesjonalny lobbying. Część trzecia wreszcie - przedstawia wyniki badań nad postrzeganiem korupcji wśród funkcjonariuszy państwowej służby cywilnej i postawą wobec niej.

Danuta Łukasz

Biuro Studiów i Ekspertyz, 1999 r.
Powrót do spisu biuletynów